Apartment 112 Residential

Project Info

Year:       2017

Client:     Sepanta Group

Size:        2400 Square Meters

Status:    Constructed

Location: Mehrshahr,Karaj,Iran

Team

Architect in charge:  Ali Naghavi Namini

Design Team: Amir Lakpour, Khorshid Mazaheri, Siavash Ghorbani, Mahan Mehrvarz, Pouyan Bizeh, Shirin Moshiri

Lighting Architect: Marzieh Mehrpoo

Civil Engineer: Arash Mahdavi

Mechanical Engineer: Mohammad Allahyari

Electrical Installation: Javid Parvizi

Executive Manager:  Behzad Monadizadeh

Graphic Design: Nahal Kashani, Siavash Ghorbani, Mohammad Javad Nasseri

Photography: Farshid Nasrabadi

Mehrshahr Apartment 112, with 18 residential units and the total area of 4000 square meters has been constructed on a land of 2400 square meters in the second phase of Mehrshahr district in Karaj.

The ground floor is dedicated to the entrance lobby, multi-purpose hall, the parking lot, janitorial room, and mechanical room. Apartment units are located on the three upper floors. Each floor is comprised of six independent units and the unit areas vary from two-bedroom 110 square meters to three-bedroom 190 square meters. The building structure is a concrete framework and each unit’s installation is independent and made of split and package units. The project’s construction started in 2014 and finished in 2016.

 

  Design Ideas:

· Different Patterns of Residence

Variety of patterns and residential spaces in response to residents’ social diversity are considered as one of the most important ideas of the project. This helps to address a larger population and provides better adaption with the various requirements of residents.

However, on the basis of the studies, the apartments that are comprised of two and three bedrooms units are the best solution. Therefore, spatial organization and arrangement of the interior spaces were studied and different alternatives for spatial patterns were designed.

 ·Courtyard (Space) and Building (Mass) Interaction

One of the most important features of residential spaces in urban gardens is the significance of open and green spaces. Relation of residential spaces with yard and garden is immediate and spending time in open spaces is of high importance in everyday life. In spite of high density buildings, role of residential open spaces has been studied in this project and building spaces are organized from the interaction of open and closed spaces in public and private realm. Therefore, with due consideration to Mehrshahr urban criteria, various alternatives for the composition of open and closed spaces were proposed to provide each apartment with the best natural lighting and views. This helped to identify the best composition of courtyard and building. However, it should be noted that the project’s economic conditions had a major impact on the final alternative by controlling the area and the horizontal access.

The north courtyard, the entrance courtyard, is one of the most important courtyards where part of the building’s mass was moved back and provides a covered space that creates the project’s entrance. Following the pattern of Mehrshahr urban gardens, the courtyard is divided from the public street by green space and short fence rather than wall, this creates a semi-public space that is introduced to the public view.

 

 · Diversity of Volume and Façade Composition

Due to the mass size, including width (24 meter) and height (4 meter), creation of a space of interaction, between people and building, with proper human-scale was one of the serious challenges. This unsolved problem can be seen clearly in the adjacent buildings to the project site. Therefore, with the aim of creating a human-scale space, the integrated mass was transformed into composition of smaller masses namely smaller apartments. In other words, this helps to improve the concept of neighborhood and the residents’ sense of belonging to their semi-public apartments. Furthermore, to improve the apartment’s social notion, building’s façade was design diversely. It means, each façade’s material (stone or wood) outlines clearly a private realm.

 

·The wall’s role in controlling views

Wall is one of the most important elements in defining space in architecture and also this element has different identities and roles in various cultures. One of the key roles of wall in Iranian architecture is creating enclosure, defining living area and controlling stranger’s views from outside to the living area. Thus in this project a brick wall, on the courtyard edges and between apartments, plays role to control the rooms and terraces views and divides the public and private zones.

 

· Central Atrium instead of Staircase

Vertical access in apartments is comprised of staircase and elevator and usually the allocated space to this zone is reduced to a minimum in favor of unit’s salable net area. Consequently, the important role of these spaces in provision of public realm between private units and creation of neighborhood units gradually gets pale. In this project with the help of urban criteria potentials, staircase and elevator were combined together and widened and organized as a central atrium.

Therefore, this created a proper space for defining the apartments’ neighborhoods and providing the apartments’ accessibility.  

IMG_0468
IMG_0495-min
IMG_0556

آپارتمان 112، مجموعه ای با تعداد 18 واحد مسکونی به زیربنای کل 4000 متر مربع است که در زمین به مساحت 2400 متر مربع در فاز اول محله مهرشهر کرج بنا شده است. طبقه همکف به فضاهای عموی شامل لابی ورودی، سالن چند منظوره، پارکینگ، سرایداری و موتورخانه اختصاص دارد و در سه طبقه فوقانی واحدهای آپارتمانی مستقر شده اند و هر طبقه شامل 6 واحد مستقل می باشد. متراژ واحدهای آپارتمانی متغییر بوده و از واحد های دو خوابه 110 متر مربعی تا آپارتمان سه خوابه 190 متر مربعی را شامل می شود. سازه ساختمان از نوع اسکلت بتنی است و تاسیسات هر واحد بطور مستقل و ترکیب اسپیلیت و پکیج یونیت می باشد. ساخت این مجموعه از سال 1393 آغاز گردید و در سال 1395 پایان یافت.

ایده های طراحی:

  • الگوهای متفاوت سکونت

تنوع الگوها و فضاهای سکونتی در پاسخ به گوناگونی اجتماعی ساکنین، یکی از مهمترین ایده های توسعه طرح و  برنامه پروژه محسوب می گردد تا به این ترتیب بتواند گروه بیشتری از جامعه را مخاطب قرار داده و انطباق بهتری با نیازهای گوناگون ساکنین به عمل آورد. البته با توجه به نیاز کلی مطالعه شده، عموما آپارتمانهای با تعداد 2 یا 3 اتاق خواب بهترین پاسخ خواهد بود ولی نحوه سازماندهی فضایی این آپارتمانها و چینش زیر فضاهای داخلی آنها مورد مطالعه قرار گرفت و گزینه های مختلف برای الگوی فضایی طراحی شد.

 

  • تعامل حیاط (فضا) و ساختمان (توده)

یکی از مهمترین ویژگیهای فضای سکونتگاهی در باغ شهرها و همچنین در مهرشهر، اهمیت فضای باز و سبز سکونتگاهی است. ارتباط خانه با حیاط و یا باغ، مستقیم و بی واسطه بوده و سپری نمودن ساعاتی از شبانه روز در فضای باز در زندگی روزمره نقش مهمی داشته است. لذا در این پروژه سعی شده است با وجود تراکم زیاد ساختمانی و جمعیتی، نقش فضای باز سکونتی مطالعه شود و مجموعه از تعامل ساختمان (توده) با حیاط (فضا)، چه در حوزه های عمومی و چه در حرایم خصوصی، سازمان یابد. به این ترتیب، با استفاده از ظرفیتهای ضوابط شهری مهرشهر، گزینه های مختلف ترکیب فضای باز و بسته و با هدف فراهم شدن بهترین نور خورشید و دید و منظر برای تک تک آپارتمانها، مطالعه گردید تا بهترین ترکیب حیاط و ساختمان شناسایی گردد. البته لازم به ذکر است که شرایط اقتصادی پروژه، با کنترل مساحت و تعداد دسترسیهای افقی و عمودی، تاثیر زیاد در گزینه نهایی ترکیب همسایگی داشته است.

از مهمترین حیاطهای مجموعه می توان حیاط شمالی و به عبارت دیگر حیاط ورودی مجموعه را نام برد. در این فضا، علاوه بر حیاط، قسمتی از حجم زیر توده ساختمان عقب نشینی کرده است و به این ترتیب با فراهم ساختن یک فضای سرپوشیده، مقدمات ورود به مجموعه را فراهم ساخته است. در این حیاط ورودی، به تبعیت از الگوی باغ شهری مهرشهر، حیاط از معبر عمومی نه با دیوار، بلکه با فضای سبز و حصار کوتاه تفکیک شده است و حیاط را به صورت یک فضای نیمه عمومی و در معرض دید عموم به شهر معرفی می نماید.

 

  • تنوع ترکیب حجم و نما

با توجه به عرض توده ساختمان (24 متر) و ارتفاع 4 طبقه ای ساختمان، اندازه توده مجموعه، مقیاس مناسبی را برای تعامل با مخاطبان ساکن و یا رهگذر فراهم نمی سازد. این مسئله به خصوص در بناهای مجاور این پروژه که با این الگو ساخته اشده اند قابل لمس است. از این رو با هدف انسانی تر شدن مقیاس فضا، توده یکپارچه، به ترکیب توده های کوچکتر تبدیل شده است و تک بنای بزرگ معماری، به همسایگی آپارتمانهای کوچکتر تجزیه شده است. به عبارت دیگر با افزایش استقلال گروه های کوچکتر آپارتماها، علاوه بر تعریف ترکیب شهری و ارتقای مفهوم همسایگی، تعلق خاطر ساکنین نیز به مجموعه های نیمه خصوصی تر خود افزایش یافته است. همچنین به جهت ارتقای مفهوم اجتماعی آپارتمانها، پوشش نما نیز متنوع طراحی شده است تا هر پوشش (سنگ یا چوب) قلمروهای خصوص را بهتر تعریف و تفکیک نماید.

 

  • نقش دیوار در کنترل اشراف

دیوار یکی از مهمترین عناصر تعریف فضا در معماری است. این عنصر علاوه بر وظیفه تعریف فضا،  هویتها و نقشهای متعدد دیگر نیز در فرهنگهای مختلف به خود می گیرد. یکی از کلیدی ترین نقش آن در معماری ایرانی، حصار و تعریف محدوده زندگی و کنترل اشراف محیط به محل زندگیست. لذا در این پروژه نیز با هدف کنترل اشراف و تفکیک حوزه های خصوصی از عمومی، دیوار  با بافت آجری نقش آفرینی کرده است و در جداره حیاطهای بین آپارتمانها و با هدف کنترل دید اتاقها و تراسها فرم یافته است.

 

  • آتریوم مرکزی به جای کیس پله

سامانه ارتباط عمودی در آپارتمانهای مسکونی شامل دستگاه پله و آسانسورها هستند. عموما فضای اختصاص یافته به این حوزه، به نفع افزایش متراژ خالص و قابل فروش آپارتمانها،  به حداقل ممکن کاهش می یابد و لذا نقش مهم این فضا ها در تامین حوزه عمومی بین واحدهای خصوصی و تعریف واحد همسایگی بسیار کم رنگ می گردد. در این پروژه با توجه به شرایط پروژه و با کمک از ظرفیتهای ضوابط شهری، کیس پله و آسانسور با هم تجمیع شده و فراختر شده است و به صورت یک آتریوم مرکزی سازمان یافته است و به این ترتیب فضای مناسب برای تعریف همجواری آپارتمانها و تامین دسترسی آپارتمانها فراهم ساخته است.