UN Competition

Project Info

Year:       2017

Client:     Journal Arch+

Size:        

Location: Farahzad, Tehran, Iran

Team

Partner in charge:  Hamidreza Mousavi

Project Management:  Shadi Azizi

Project Designer:  Mohammadmahdi Zanjanian

Design Team: Hesam Tavassoli, Milad Heidari, Siavash Ghorbani Jazi, Arezoo Khamesi

Social & Urban Studies : Alireza Delpazir

Environmental Studies: Seyed Ali Chavoshian, Shadnaz Azizi, Nima Vahedi, Alireza Ghazizadeh

Over the last 30 years the policies and the process of construction in urban manage-ment in Tehran, has been in such a way that has converted the social and environ-mental edges into boundaries. Tehran’s Highways, Canalized Rivers, and Military Land Ownership, as well as Municipal Regulation, are factors that destroy social and ecological borders of the city and create boundaries.

During the recent years, Tehran’s seven rivers were canalized for flood prevention, these concrete canals cause a restriction for water infiltration and inaccessibility to water.

Tehran’s Rivers have a great potential for breaking social and environmental boundar-ies, by unifying Tehran’s spatial organization, connecting neighborhoods, and creat-ing meeting places for social, cultural, and environmental events, also the rivers could play a crucial role in Tehran’s ecosystem restoration.

Tehran’s Green meeting Blue concept’s values are connectivity, diversity, and attrac-tiveness which indicate a connection between the river and the city, creation of social meeting places, and the restoration of nature. These values are proposed to be seen in various scales ranging from city’s spatial organization to local development ideas. In the city scale, this could happen by suggesting a meeting between Green (adjacent green and open spaces) and Blue (river) with consideration of principles that could be categorized as environmental Integration (Integrating urban fabric and water), Social Integration (Integrating different social, age, sex, national and religious groups), and Planning Integration (Integrating formal planning methods with participative planning methods).

UN-PS-Web-Presentation-970704_Page_17

In the local scale, a garden near the river boundary is selected among current river development areas, which has been recently released from acquisition. This garden is located in close proximity to educational and cultural nodes such as a university and a shrine which gives it a great opportunity to attract various social groups.

Due to the Garden’s trees and vegetation density, optimized water supply system is required, thus a system on the basis of natural rules namely “Gravitational Force” and “Transmission of Fluid Pressure” is proposed that provides the garden water supply. Also, this system creates a border where Green (access stairs and pathways to the garden terraces and the river front) and Blue (pond, water distributor, and the river) meet and shape a venue to attract people.

در طی چنددهه اخیر سیاست ها و روندهای ساخت و ساز در مدیریت شهری تهران به گونه ای بوده است که “لبه های” محیطی و اجتماعی را تبدیل به “مرزهای نفوذ ناپذیر” کرده است.  اتوبان های شهری، کانال های بتنی اطراف رودخانه و مالکیت های نظامی زمین در کنار ضوابط شهرداری ها از جمله عوامل تخریب “مرزهای نفوذپذیر” اکولوژیک و اجتماعی و ایجاد “مرزهای نفوذناپذیر” هستند.

در طی سال های اخیر رودخانه های هفتگانه شهر تهران جهت جلوگیری از بروز سیلاب کانالیزه شده اند و این کانال های بتنی عامل محدودیت نفوذپذیری آب و عدم دسترسی به آب شده اند.

رودخانه های شهر تهران می توانند با منسجم کردن سازمان فضایی شهر، اتصال همسایگی ها، خلق فضاهای ملاقات برای رویدادهای اجتماعی، فرهنگی و محیطی باعث شکستن مرزهای نفوذ ناپذیر محیطی و اجتماعی شهرگردند. همچنین رودخانه ها می توانند نقش پررنگی در احیاء اکوسیستم طبیعی داشته باشند.

کانسپت “تهران، ملاقات سبز با آبی” دارای ارزش هایی شامل “اتصال”، “تنوع” و “جذابیت” است که بیانگر اتصال بین شهر و رودخانه، خلق مکان های ملاقات اجتماعی و احیاء طبیعت است. این ارزش ها در مقیاس های مختلف از سازمان فضایی شهر تا ایده های توسعه محلی در نظر گرفته شده اند. در مقیاس شهری، ملاقات شبکه سبز (فضاهای باز و سبز) و شبکه آبی (رودخانه) با در نظر گرفتن اصول یکپارچه سازی محیطی، اجتماعی و برنامه ریزی پیشنهاد شده است. در مقیاس محلی، از میان پروژه های اخیر توسعه رودخانه فرحزاد، باغی واقع در حریم رودخانه انتخاب شده است، که این باغ در مجاورت گره های آموزشی و فرهنگی نظیر دانشگاه و امامزاده قرار دارد که امکان جذب گروه های مختلف اجتماعی را فراهم کرده است. به دلیل تراکم درختان و پوشش گیاهی، سیستم بهینه آبرسانی برای باغ مورد نیاز است،  کانسپت این سیستم بر پایه قوانین طبیعی مانند “جاذبه” و “قانون ظروف مرتبطه” و الهام گرفته از سیستم آبرسانی باغ ایرانی و بدون استفاده از انرژی های تجدید ناپذیر ارائه گردیده است. همچنین این سیستم “مرز نفوذ پذیری” برای ملاقات شبکه سبز (پیاده راه ها و پله های ارتباطی بین تراس های باغ و کرانه رودخانه) و شبکه آبی (حوضچه های تقسیم کننده و  مجراهای آب) خلق می کند.